دنبال خونه توی دبی می گردی؟ گوش کن ببین چی می گم! (تجربه های یه ایرانی قدیمی)

داداش، خواهر، سلام! حالتون چطوره؟ ببین من چند ساله دبی ام، این شهر رو مثل کف دستم می شناسم، مخصوصاً قضیه خونه پیدا کردنش رو! اوایل که اومده بودم، مثل خیلی های دیگه کلی این در و اون در زدم تا یه جای درست و حسابی واسه زندگی پیدا کنم. راستش رو بخوای، یه جاهایی کلاه سرم رفت، یه جاهایی هم شانسی آوردم. حالا دیگه کم و بیش فوت و فن کار دستم اومده. واسه همین گفتم بیام یه کم باهاتون خودمونی حرف بزنم و هر چی تجربه تو این سال ها به دست آوردم رو بریزم رو دایره. اگه تازه اومدی دبی یا داری نقشه می کشی بیای، این حرفا خیلی به کارت میاد. پس چایی تو بردار و با دقت گوش کن!

بخش اول: کجا دنبال خونه بگردیم؟ (محله های دبی از زبون یه با تجربه)

دبی پر از محله های جورواجوره. هر کدوم هم یه حال و هوایی دارن. بستگی داره چی بخوای و چقدر بخوای خرج کنی.

• اون بالا بالاها (مناطق گرون و شیک): ببین یه جاهایی هست مثل دبی مارینا، جی بی آر (JBR)، داون تاون (همون برج خلیفه اینا). اینا خیلی لاکچری و باکلاسه. ویو دریا، برج، امکانات توپ… ولی خب، پولش هم توپه! اگه بودجه ات محدوده، شاید اینا اولویت نباشن. البته زندگی کردن اینجا یه حال دیگه داره، نگم برات!
• یه کم پایین تر ولی هنوز خوب (مناطق با قیمت معقول تر): یه جاهایی مثل جمیرا لیک تاورز (JLT)، بیزینس بی (Business Bay) هم هنوز خیلی خوبن و امکاناتشون کم از اون بالا بالاها نیست. قیمتاشون یه کم منطقی تره و دسترسی شون هم به همه جا خوبه. خیلی از ایرانی ها اینجاها رو دوست دارن.
• یه نفسی راحت (مناطق ارزون تر و دورتر): اگه دنبال جای ارزون تری می گردی، باید یه کم از مرکز شهر دور شی. جاهایی مثل اینترنشنال سیتی (International City)، دیسکاوری گاردنز (Discovery Gardens) یا حتی مناطق نزدیک تر به شارجه می تونن گزینه های خوبی باشن. البته رفت و آمدشون ممکنه یه کم سخت تر باشه، مخصوصاً اگه ماشین نداشته باشی. ولی خب، اجاره ها خیلی پایین تره.
• واسه خانواده ها (مناطق آروم و خانوادگی): اگه بچه داری و دنبال جای آروم تری می گردی، جاهایی مثل میردیف (Mirdif)، عربین رنچز (Arabian Ranches) یا موتور سیتی (Motor City) خیلی خوبن. فضای سبز بیشتره، مدرسه های خوب هم پیدا می شه. البته اینا معمولاً ویلایی هستن و اجاره آپارتمان توشون ممکنه محدودتر باشه.

بخش دوم: چجوری خونه پیدا کنیم؟ (از سایت و دلال تا دوست و آشنا)

راه های مختلفی واسه پیدا کردن خونه تو دبی هست. هر کدوم هم یه سری مزایا و معایب دارن.

• سایت های اجاره: خب معلومه، اولین جا که همه سر می زنن همین سایت های اجاره آنلاینه. [اسم چند تا سایت معروف اجاره ملک تو دبی رو بگو]. اینا معمولاً لیست زیادی دارن و می تونی فیلتر کنی ببینی چی به بودجه و سلیقه ات می خوره. ولی خب، خیلی از آگهی ها ممکنه قدیمی باشن یا عکس ها با واقعیت فرق داشته باشه. پس حتماً حضوری برو ببین!
• دلال های املاک (Real Estate Agents): دلال ها کار رو راحت می کنن. بهشون می گی چی می خوای، بودجه ات چقدره، اونا هم برات چند تا گزینه پیدا می کنن و می برنت واسه دیدن. ولی خب، کمیسیون هم می گیرن دیگه! معمولاً یه درصدی از اجاره سالیانه رو می گیرن. قبل از اینکه با هر دلالی کار کنی، مطمئن شو که مجوز داره و آدم مطمئنیه.
• دوست و آشنا: بهترین راه به نظر من همین معرفی از طریق دوست و آشناست. معمولاً کسایی که خودشون یه جایی زندگی می کنن، اگه خونه ای خالی بشه یا صاحب خونه دنبال مستاجر بگرده، خبر دار می شن. هم خیالت راحت تره که طرف آدم حسابی هست و هم شاید بتونی یه تخفیفی هم بگیری! پس حتماً تو گروه های ایرانی های دبی بپرس و با دوستات صحبت کن.
• گشتن حضوری: یه وقتایی هم باید پاشی بری تو محله ها بگردی. خیلی از ساختمون ها تابلوی “For Rent” می زنن. اینجوری مستقیم با صاحب خونه یا مسئول ساختمون حرف می زنی و شاید بتونی یه معامله بهتری بکنی. البته این روش وقت گیره ولی ارزشش رو داره.

بخش سوم: نکاتی که موقع اجاره خونه باید حواست باشه (چشماتو خوب باز کن!)

اجاره خونه تو دبی یه سری قوانین و رسوم داره که باید بدونی تا بعداً به مشکل نخوری.

• قرارداد اجاره (Tenancy Contract): این مهمترین چیزه! قبل از اینکه هر پولی بدی، قرارداد رو کامل بخون. همه چی باید توش واضح نوشته شده باشه: مبلغ اجاره، نحوه پرداخت، مسئولیت تعمیرات، کی پول شارژ ساختمون رو میده و غیره. اگه چیزی رو نفهمیدی، حتماً بپرس.
• تاریخ انقضا: حواست به تاریخ شروع و پایان قرارداد باشه. معمولاً قراردادها یک ساله هستن. اگه زودتر بخوای بلند شی، ممکنه یه جریمه سنگین ازت بگیرن.
• نحوه پرداخت: معمولاً اجاره خونه تو دبی رو به صورت چک های چند ماهه می گیرن (مثلاً 4 تا چک برای یه سال). اگه حساب بانکی امارات نداری، این می تونه یه مشکل باشه. بعضی صاحب خونه ها نقدی هم قبول می کنن ولی خب، معمولاً گرون تر حساب می کنن.
• پول پیش (Security Deposit): موقع قرارداد یه پولی هم به عنوان ضمانت ازت می گیرن که آخرش اگه خسارتی به خونه نزده باشی، پس می دن. حتماً موقع تحویل خونه، یه لیست از همه ایرادها و خراش ها تهیه کن که موقع پس دادن پول پیش به مشکل نخوری.
• امکانات خونه: قبل از اجاره، مطمئن شو که همه امکاناتی که تو آگهی گفتن وجود داره و سالمه (کولر، گاز، یخچال و غیره). اگه مشکلی هست، تو قرارداد قید کن که صاحب خونه باید درستش کنه.
• قوانین ساختمون: هر ساختمونی یه سری قوانین داره (مثلاً در مورد رفت و آمد مهمان، نگهداری حیوانات خانگی، استفاده از استخر و باشگاه). قبل از اجاره، این قوانین رو بپرس و مطمئن شو که با سبک زندگی تو جور در میاد.

بخش چهارم: چونه زدن سر قیمت (یه ایرانی همیشه چونه می زنه دیگه!)

راستش رو بخوای، تو دبی هم میشه یه کم سر قیمت اجاره چونه زد، مخصوصاً اگه بازار خوب نباشه یا خونه مدت زیادی خالی مونده باشه. ولی خب، باید با سیاست پیش بری.

• تحقیق کن: قبل از اینکه پیشنهاد بدی، ببین قیمت خونه های مشابه تو همون منطقه چقدره. اینجوری دستت پره واسه چونه زدن.
• مودب باش: با صاحب خونه یا دلال محترمانه حرف بزن. قرار نیست دعوا کنی!
• دلیل بیار: اگه فکر می کنی قیمت بالاست، دلیل منطقی بیار (مثلاً قدیمی بودن خونه، نداشتن بعضی امکانات، قیمت های پایین تر تو منطقه).
• یه پیشنهاد منطقی بده: خیلی پایین پیشنهاد نده که طرف ناراحت شه. یه مقدار معقول رو بگو.
• انعطاف پذیر باش: شاید نتونی کل مبلغ رو کم کنی، ولی شاید بتونی سر نحوه پرداخت یا یه سری امکانات دیگه به توافق برسی.

نتیجه گیری:

پیدا کردن خونه تو دبی صبر و حوصله می خواد، ولی غیر ممکن نیست. با تجربه هایی که من تو این سال ها به دست آوردم و برات گفتم، امیدوارم بتونی راحت تر و با خیال آسوده تر خونه مورد نظرت رو پیدا کنی. یادت باشه، چشماتو خوب باز کنی، قراردادت رو با دقت بخونی و از سوال پرسیدن خجالت نکشی. اگه بازم سوالی داشتی، تو کامنت ها بپرس، من تا جایی که بتونم جواب می دم. به امید خونه دار شدن همه شما تو دبی!

• شما هم اگه تجربه ای تو پیدا کردن خونه تو دبی دارید، تو قسمت نظرات با بقیه به اشتراک بذارید. کمک می کنه بقیه هم راحت تر خونه پیدا کنن.
• این مقاله رو واسه دوستاتون که دنبال خونه تو دبی هستن بفرستید، شاید به دردشون بخوره.
• اگه سوالی دارید، همین پایین بپرسید، من جواب می دم.